เมื่อวานนี้...พาท่านแม่ไปเที่ยวหาญาติๆ
เพราะว่าท่านแม่ขี่แมงกะไซค์ก็ไม่เป็น...
...ขับรถเหรอ ไม่ต้องพูดถึง
ก็เลย เป็นสารถี ลูกสาวแสนดี พาไปเปิดหูเปิดตา
ขี่แมงกะไซค์ไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย...ด้วยความระมัดระวัง
ชมวิวทิวทัศน์ไปตามทาง...
ทันใดนั้น!!!!
รถจักรยานยนต์สีน้ำเงิน ขับขี่โดยเด็กสาวมัธยม
โดยมีผู้สาร 2 คน คนนึงเป็นผู้ชายแก่ๆ คาดว่าเป็นคุณตา
อีกคนนึง เป็นเด็กหนุ่ม อายุน้อยกว่าผู้ขี่
เลี้ยวขวา โดยที่ไม่ให้สัญญาณไฟ เพื่อกลับรถ
...กลับรถ เพื่อจะเลี้ยวเข้าบ้าน!!!
แต่ไม่ทันได้กลับรถ...ก็ดันไปตัดหน้ารถแมงกะไซค์สีแดงอีก 1 คัน
ที่กำลังวิ่งทางตรง...มาด้วยความเร็วพอสมควร
( เส้นทางนั้น ไม่ค่อยมีรถวิ่งมาก เพราะว่าเป็นหมู่บ้านตามบ้านนอกอ่ะค๊า...
...ก็เลยวิ่งเร็วได้ ตามใจต้องการ )
รถแมงกะไซค์สีแดง...วิ่งชนรถจักรยานยนต์สีน้ำเงินเข้ากลางคัน...และเสียหลัก
เสียหลัก...ขาดการควบคุม...มาทางรถของน้ำน้อย
แต่ว่าโชคดีที่ว่ารถที่น้ำขี่น่ะ ชะลอและเบรคจอดนิ่งสนิทแล้ว
เพราะว่าเห็นตั้งแต่แรก ก็เลยคาดการณ์ไว้ว่า...ต้องชนแน่ๆ
เป็นเหตุการณ์ที่ตื่นเต้น ไปพอสมควรเลยทีเดียว
แต่ไม่มีใครบาดเจ็บมากมายอะไร...
...เพียงแค่ ฟกช้ำ ดำเขียว ถลอกไปบ้าง
จากเหตุการณ์นี้...ก็ขอเตือนผู้ขับขี่ยานยนต์ทุกท่าน
หรือผู้ที่มีชีวิตติดกับท้องถนน...
ให้อยู่บนความไม่ประมาท...
เพราะว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้ (ถ้ามีปาปริก้า...เอ๊เกี่ยวไร)
หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น...
...น้ำน้อย ขี่รถช้าลง...ความระมัดระวังสูงขึ้น
ไม่ใช่ที่ผ่านมาไม่มีหรอกนะ...แต่ว่า มีน้อยกว่าในปัจจุบันแน่นอน
เราไม่อยากให้คนที่อยู่บ้างหลังเรา...เสียใจ
เสียใจ เพราะว่าความประมาทของเรา
เสียใจ เพราะว่าต้องสูญเสียบุคคลที่รักไป
หรือคับแค้นใจ ว่าทำไม เมิงต้องมาทำคนของกรู
เราก็ควรเพิ่มความระมัดระวัง ให้แก่ชีวิตและทรัพย์สินของตัวเอง
เราก็ควรลดความประมาท บ้าบิ่น บ้าระห่ำ ลงไปบ้าง
มันอาจจะเป็นสิ่งที่สนุก มันส์ สะใจ...
...แต่เชื่อเถอะว่า...มันจะอยู่กับคุณได้เพียงชั่วครู่...เท่านั้น
แต่หลังจากนั้น...ถ้าโชคร้ายก็เหลือเพียงแต่เถ้าถ่าน
ให้คนที่บ้าน...เค้าได้โปรยลงแม่น้ำ...เท่านั้นเอง
